De Grand Prix van Duitsland begon al met een uitgedund deelnemersveld van achttien rijders – het laatste aantal van 2025. Daar waar het veld normaal uit 22 rijders bestaat, ontbraken met de zieke Enea Bastianini en de geblesseerden Somkiat Chantra, Maverick Viñales en Franco Morbidelli al vier vaste deelnemers. De zondagse race, die onder droge omstandigheden werd verreden, draaide vervolgens uit op een slijtageslag. Vroeg in de race vielen Pedro Acosta en Miguel Oliveira al uit na crashes in respectievelijk bocht 2 en bocht 13. Later vonden Johann Zarco, Fabio di Giannantonio, Lorenzo Savadori, Marco Bezzecchi, Ai Ogura en Joan Mir hun waterloo in de eerste bocht.
Door de acht uitvalbeurten wisten slechts tien rijders de finish te halen op de Sachsenring, een evenaring van het negatieve record sinds de koningsklasse in 2002 werd omgetoverd tot de MotoGP. Slechts één keer eerder kwamen er zo weinig rijders over de meet: dat was tijdens de Grand Prix van Australië in 2011. Destijds stonden er slechts zeventien deelnemers op de inschrijflijst, terwijl het veld voor aanvang van de race op Phillip Island werd uitgedund door blessures van Jorge Lorenzo, Ben Spies en Damian Cudlin. Tijdens de race vielen nog eens vier rijders uit in de door Casey Stoner gewonnen race, waarin dus slechts tien rijders onder het zwart-wit geblokt doorreden.
De Duitse Grand Prix vestigde overigens geen record voor minste aantal finishers aller tijden in de koningsklasse. Dat record stamt uit 1974, toen de 500cc nog als de hoogste klasse van de Grands Prix gold. Tijdens de GP van West-Duitsland reden destijds maar vier rijders over de finish, onder wie winnaar Edmund Czihak. Overigens gingen er ook maar zeven rijders van start in deze race op de Nürburgring Nordschleife.
In dit artikel
Wees als eerste op de hoogte en schrijf je in voor e-mail updates met realtime nieuws over deze onderwerpen
Schrijf je in voor nieuwsupdates
